“Slaat het aan?” Die vraag krijg ik vaak. Het antwoord is: voorzichtig ja.

Bij sommige vormen van kanker is het doel om alle kankercellen te vernietigen. Bij Waldenström ligt dat anders: de behandeling is erop gericht de ziekte terug te dringen. Omdat Waldenström een chronische aandoening is, blijft controle nodig.

De behandeling pakt de kwaadaardige cellen aan die zich in mijn beenmerg hebben opgehoopt. Daardoor krijgt mijn lichaam hopelijk weer meer ruimte om gezonde bloedcellen aan te maken. Alleen gaat dat niet zo snel als ik dacht (of ik heb niet goed opgelet, hallo ‘brainfog’).

Het herstel van mijn bloedwaarden kan nog maanden tot mogelijk jaren duren. Dat verschilt per persoon en is ook afhankelijk van hoe mijn lichaam op de behandeling reageert. Waldenström is duidelijk geen griepje waar je even van herstelt.

De cijfers: eerste kuur versus vijfde kuur

• IgM-kappa (afwijkend eiwit): 12% gedaald, van 5,6 naar 4,9 g/L
• IgG-kappa (afwijkend eiwit): 25% gedaald, van 42,7 naar 32,2 g/L
• Hb: 6% gestegen, van 6,7 naar 7,1 mmol/L

Meer informatie over IgM en IgG vind je hier.

De meeste andere bloedwaarden zien er goed uit. Mijn afweer en bloedplaatjes zijn ondanks de chemo gewoon op peil en mijn nieren werken prima. Alleen de rode bloedcellen blijven nog wat achter. Mijn beenmerg heeft duidelijk nog tijd nodig om weer op volle toeren te draaien.

Voorlopige conclusie: de afwijkende eiwitwaarden dalen en mijn Hb stijgt. Het gaat langzaam, maar wel de goede kant op.

Er is in ieder geval nog één chemobehandeling te gaan, daarna misschien nog twee extra, afhankelijk van de waardes.